
دلت طفل بود...
قدت به قد عاشقی هم نمیرسید که کوچک شمردی
عظمت عاشقانه هایم را...
گاهی چه اصرار بیهوده ایست اثبات دوست داشتنمان
چراکه بیشتر دوستمان دارند وقتی دوستشان نداریم!

دیـدم منــم تــموم شــــــــــــــــــــــــ دم
خونـم حـلال ولـی بــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــدون
به پایه تو حــروم شــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــدم
اونیكه عاشـق شده بــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــود
بد جوری تو كارتو مونــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــد
برای فاتحه بهـــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــت
حالا باید فاتحه خونــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ــد
تــــموم وســـعت دلـــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــو
بـه نـام تـو سنـــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــد زدم
غــرور لعنتی میگفـــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــت
بازی عشـــــقو بلـــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــدم
از تــــو گــــله نمیكنــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــم
از دســـت قــــلبم شاكیـــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــم
چــرا گذشتـــم از خــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــودم
چــــــــراغ ره تـاریكـــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــیم
دوسـت ندارم چشمای مــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــن
فردا بـه آفتاب وا بشـــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــــــــــه
چه خوب میشه تصمیم تــــــــــــــــــــــــ ــــــــو
آخـر مـاجرا بــــــــــــــــــــــــ ــــــــــــــــشه
دسـت و دلت نلـــــــــــــــــــــــ ـرزه
بزن تیر خـــــــــــــــــلاص رو
ازاون كه عاشقـــت بود
بشنواین التماسرو
...............
.........
....
با مداد رنگی روز آمدنت را نقاشی می کنم
و جاده های رفتنت را خط خطی!
کسی برای من مهم نیست
بیا غلط های زندگیم را به من بگو و زیر اشتباهاتم را خط بکش
بودنت مثل دریایی مرا در بر می گیرد
آن جا که تو هستی ما هی ها هم نمی توانند ترا ببینند
چه رسد به من
وقتی تو هستی شادم
شاده شاد
ونبودت پر از دلهره و تشویش
.....
کدام صبح می آیی؟
کدام چمدان مال توست؟
کدام دست ترا به من می رساند؟
بیا که درد دلم را فقط تو می فهمی
...
تو را هیچ گاه نمی توانم از زندگیم پاک کنم
چون تو پاک هستی
می توانم تو را خط خطی کنم
که آن وقت در زندان خط هایم برای همیشه ماندگار شوی
بیا و اشتباهاتم را به من گوش زد کن
بیا که محتاج آغوش گرمت هستم
و حال آمدی و در آغوشت آروم آرومم
آرامش در کنار تو زیباست
دوست داشتنی ست
عشق است
زندگیست
...
..
.

چه بی تابانه می خواهمت ای دوريت آزمون تلخ زنده به گوری
چه بی تابانه تو را طلب می کنم
به اسمان خیره میشوم
ستاره میخندد
باد در گوش شب نجوا می کند
ماه می فهمد
من میبینم
نبضم تند میشود
تو بغض میکنی
اسمان میگرید
من دلم میگیرد
من تو اسمان هر سه یکدیگر را میفهمیم
چه تفاهم پاکی...
امشب وقتی خیالت به تنهاییم
نیشخند زد
دیدم حتی سایه ام مرا در زیر باران تنها رها می کند
من ماند ام و غم تو یک اسمان باران
وقتی بعد از چند ساعت غمت در جدال با غرورم کم اورد
و اسمان باریدنش را بس کرد
باز سنگینی نگاهت را حتی از فرسنگها دورتر احساس می کردم
تو همچنان به اسمان خیره مانده ای
بیهوده تلاش می کنی
تو راز چشمهای مرا تا من نخواهم هرگز نخواهی فهمید.
هر چه بشود
تو از امتداد کلمات من
از شعر های من که نمی روی
حتی آنگاه که نباشم
جاوید ساخته ام ترا
بر بستر حریر فکرم و شعرم...
همیشه بیادتم
خوابیده بودم کابوس می دیدم از خواب بلند شدم تا به آغوشت پناه ببرم،
افسوس
یادم رفته بود که از نبودنت به خواب پناه برده بودم.....
امشب دوباره غرق در تمنای دیدنت
سرمه ی انتظار به چشمانم میکشم
امشب دوباره تو را گم کرده ام
میان آشفته بازار افکار مبهمم
توی کوچه های بی عبور پاییزی
دستان گرمت را .. نگاه مهربانت را .. شانه های بی انتهایت را
منتظر نشسته ام





